Bandicoot

Pag-uuri ng Siyentipikong Bandicoot

Kaharian
Hayop
Phylum
Chordata
Klase
Mammalia
Umorder
Peramelemorfina
Pamilya
Peramelidae
Genus
Perameles
Pangalan ng Siyentipiko
Perameles

Katayuan ng Konserbasyon ng Bandicoot:

Nanganganib

Lokasyon ng Bandicoot:

Oceania

Katotohanan ng Bandicoot

Pangunahing Pahamak
Mga Insekto, Prutas, Buto
Pangalan Ng Bata
Joey
Natatanging Tampok
Ituro ang nguso at mahaba, payat na buntot
Tirahan
Kagubatan, kagubatan at gubat
Mga mandaragit
Mga Fox, Snakes, Wildcats
Pagkain
Omnivore
Average na Laki ng Litter
4
Lifestyle
  • Nag-iisa
Paboritong pagkain
Mga insekto
Uri
Si mamal
Slogan
Maraming mga species ang endangered o extinct!

Mga Bandicoot Physical Characteristics

Kulay
  • Kayumanggi
  • Kulay-abo
  • Itim
  • Maputi
  • Ginto
  • Kaya
Uri ng balat
Balahibo
Nangungunang Bilis
15 mph
Haba ng buhay
3-7 taon
Bigat
0.2kg - 1.6kg (0.4lbs - 3.5lbs)
Haba
28cm - 81cm (11in - 32in)

Ang mapagpakumbabang bandicoot ay isa sa mga kilalang marsupial sa buong mundo.

Endemik sa rehiyon ng Australia, ang maliit hanggang katamtamang sukat na hayop na ito ay parang luto sa isang laboratoryo. Ang hindi pangkaraniwang hitsura ay nakakuha nito ng mga paghahambing sa mga rodent, kuneho , o kahit na mga opossum . Ngunit ito ay isang ganap na natatanging uri ng hayop na nagmamay-ari. Ang calling card ng bandicoot ay ang kakayahang sundutin ang lupa gamit ang mahabang nguso sa paghahanap ng pagkain. Minsan ay nakakuha ito ng pangalan ng snout poker. Gayunpaman, dahil sa mga pagbabago sa ecosystem ng Australia, ang mga pangmatagalang bilang ng populasyon ay nasa makabuluhang pagbaba.



Hindi kapani-paniwalang Katotohanan ng Bandicoot

  • Ang bandicoot ay pumasok sa kamalayan ng publiko pagkatapos ng paglabas ng tanyag na video game na Crash Bandicoot para sa Sony PlayStation noong 1996. Nakaposisyon bilang isang masalimuot na maskot sa imahe ni Mario o Sonic, ang Crash ay isang genetically modified na naka-ban na bandicoot na may natatanging kapangyarihan.
  • Tulad ng iba pang mga marsupial, ang bandicoot ay nagdadala ng mga bata sa isang dalubhasa na supot para sa mga unang ilang linggo ng buhay. Gayunpaman, mayroong isang mahalagang pagkakaiba. Itopaatras ang mukhakaysa pasulong upang maiwasan ang pagpasok ng dumi kapag ang bandicoot ay naghuhukay sa lupa.
  • Salamat sa mga adaptasyon ng ebolusyon, ang mga bandicoot ay may kakayahang lumipat sa pagitan ng iba't ibang mga mode ng paggalaw. Maaari silang lumukso sa hulihan ng mga binti na katulad ng a kangaroo o maglakad sa lahat ng apat na paa. Ang hulihan na paa ay din ng isang kapaki-pakinabang na instrumento para sa pag-aayos.

Pangalan ng Siyentipikong Bandicoot

Ang salitang 'bandicoot' ay isang impormal na pangalan para sa isang pangkat ng mga omnivorous marsupial na binubuo ng pagkakasunud-sunod na Peramelemoratian. Ang isang order, syempre, ang susunod na pinakamataas pangkat na taxonomical ng mga organismo sa ibaba mismo ng klase. Upang mabigyan ka ng ilang ideya ng pagkakaiba-iba na ipinahihiwatig nito, ang lahat ng nabubuhay at nawawalang primata ay sumasakop din sa isang solong order din.



Kasama sa pagkakasunud-sunod na Peramelemorfina ang parehong totoong mga bandicoot at malapit na nauugnay na bilby, na isang hayop na naninirahan sa disyerto na kilalang impormal bilang rabbit bandicoot. Tulad ng natutunan nang higit pa ng mga siyentista tungkol sa ebolusyon at pag-uugali ng bandicoot, binago nila ang pag-uuri ng maraming beses, na pinaghiwalay ang ilang mga grupo at pinagsasama ang iba. Sa kasalukuyan ang isang solong pamilya na kilala bilang Peramelidae ay naglalaman ng karamihan sa mga nabubuhay na species ng bandicoots. Sa loob ng pamilyang ito, ang mga bandicoot ng Australia at bandicoot ng New Guinean sa pangkalahatan ay nahahati sa magkakaibang lahi. Sa kasalukuyan mayroong higit sa 20 kilalang mga species ng bandicoots na naitala sa buong pagkakasunud-sunod.

Ang pangalang bandicoot ay talagang isang magaspang na pagsasalin ng isang salitang pandi-kokku, o pig-rat, mula sa wikang South Indian na Telugu. Ang term na orihinal na inilapat sa isang hindi kaugnay na pangkat ng mga rodent sa India bago ito ay inangkop upang ilarawan ang marsupial. Dumadaan din ito sa maraming magkakaibang pangalan sa mga lokal na dayalekto.



Hitsura at Pag-uugali ng Bandicoot

Nang unang natuklasan, ang bandicoot ay orihinal na napagkamalang isang uri ng daga. Ang pagkalito na ito ay maaari pa ring maganap sa mga tao ngayon na hindi alam ang pagkakaiba. Gayunpaman, ang bandicoot ay talagang bumababa mula sa marsupial lineage. Ang pinakatangi nitong tampok ay ang matulis na nguso, malalaking tainga, mahaba ang walang buhok na buntot, bilog na itim na mata, at matambok na katawan. Ang kulay ng buhok ay kayumanggi o kulay-balat, kung minsan ay halo-halong may itim o puting mga marka. Ang mga hulihan ng paa ay may posibilidad na maging mas mahaba kaysa sa harap na mga paa't kamay, at dalawa sa mga daliri ng paa ang na-fuse magkasama, katulad ng kangaroo .

Dahil sa napakalawak nitong pagkakaiba-iba, ang bandicoot ay may isang malaking hanay ng mga iba't ibang mga laki ng katawan. Karaniwan itong nag-iiba sa pagitan ng 12 at 31 pulgada ang haba, habang ang buntot ay nagdaragdag ng isa pang apat hanggang 12 pulgada. Ginagawa ito sa average na tungkol sa laki ng isang cat ng bahay. Ang mga lalaki ay maaaring hanggang sa dalawang beses na mas malaki sa mga babae, ngunit kung hindi man ang mga kasarian ay magkatulad sa hitsura. Ang pangunahing pagkakaiba na ipinakita ng babae ay ang nakaharap na likas na may anim hanggang 10 na kuts upang maprotektahan at pakainin ang bata. Ang bandicoot ay isa sa ilang mga marsupial na magkaroon ng isang nabuo na inunan. Gayunpaman, ang inunan na ito ay maliit at walang ilang mga tampok, sa gayon ay pinaghihiwalay ito mula sa karamihan sa iba pang mga placental mamal.

Ang bandicoot ay panggabi sa pag-uugali nito, nangangahulugang lumalabas ito sa gabi upang pakainin at maiwasan ang mga mapanganib na mandaragit. Ginugugol ang halos lahat ng oras sa pangangaso at paghahanap ng pagkain, mayroon itong matalim na amoy at pandinig na madaling makilala ang mga potensyal na biktima sa ilalim ng lupa. Upang hanapin ang pagkain, ang bandicoot ay maaaring maghukay ng mga butas gamit ang matalim na mga kuko sa harap at mahabang nguso. Minsan ay maglalakbay ito ng higit sa isang milya bawat gabi sa paghahanap ng pagkain.



Ang mga bandicoot ay nag-iisa na mangangaso na nagkakasama lamang sa bawat isa para sa panahon ng pag-aanak. May posibilidad silang mabuhay mag-isa sa mga pugad malapit sa isang mapagkukunan ng tubig. Ang pugad na ito ay karaniwang binubuo ng isang maliit na butas sa lupa na may takip ng mga dahon at halaman. Ang bawat bandicoot ay may likas na saklaw, kung saan ito ay ipagtatanggol nang agresibo mula sa mga nanghihimasok. Ang natural na saklaw ng mga lalaki at babae na bandicoot ay minsan ay magkakapatong. Mas partikular ang mga lalaki tungkol sa pag-iingat ng ibang mga kalalakihan sa kanilang teritoryo.

Kapag nanganganib, ang isa sa mga pangunahing pagbagay ng bandicoot ay ang bilis at liksi nito. Ang makapangyarihang mga hulihang binti nito ay nagbibigay-daan sa tumalon sa hangin upang makaapekto sa mabilis na pagtakas. Bagaman maaaring kumagat, makalmot, o sumipa ang mga bandicoot, ang pangunahing paraan ng pagtatanggol ay ang pagtakas at pagtago.

Sa kabila ng kalakhang nag-iisa nitong likas na katangian, ang bandicoot ay gumagawa ng maraming mga natatanging vocalization at tunog depende sa mood nito. Minsan ay magpapalabas ito ng isang mala-baboy na pagngalngat kapag ito ay naghahanap ng pagkain at naghahanap ng pagkain. Gumagawa din ito ng mga tunog ng singit at sipit kapag nabalisa o nabalisa. Mayroong mga karagdagang vocalization kapag isinangkot o matatagpuan ang iba pang mga indibidwal.

Isang maliit na hayop na bandicoot na nakayuko sa mga sanga at dahon.

Bandicoot Habitat

Tulad ng karamihan sa mga marsupial, ang bandicoot ay nagbago halos eksklusibo sa katutubong tirahan ng Australia, Tasmania, New Guinea, at maraming mas maliit na mga isla sa Pasipiko sa paligid ng rehiyon. Mataas na inangkop sa natatanging ecosystem ng lugar na ito, ang bandicoot ay maaaring sakupin ang isang malaking hanay ng mga iba't ibang mga tirahan, kabilang ang mga kakahuyan, mga rainforest, wetlands, at mga damuhan sa iba't ibang mga taas. Ang makapal na halaman ay tumutulong upang maitago ang mga ito mula sa mga potensyal na mandaragit na may kadalian. Ang mga bandicoot ay may kakayahang umangkop sa mga kapaligiran ng tao. Ang mga gusali, sasakyan, at iba pang istraktura ng tao ay nagbibigay ng sapat na proteksyon at mga lugar na nagtatago para sa maliit na hayop.

Diet ng Bandicoot

Ang lahat ng mga species ng bandicoots ay umangkop, sa iba't ibang mga extents, isang omnivorous diet, na binubuo ng parehong karne at halaman ng sangkap sa iba't ibang mga sukat. Kasama sa mga karaniwang mapagkukunan ng karne ang gagamba, insekto, maliit na reptilya, at itlog. Ang mga karaniwang mapagkukunan ng sangkap ng halaman ay may kasamang mga ugat, berry, buto, at tubers. Gayunpaman, ang eksaktong komposisyon ng diyeta ay nag-iiba ayon sa mga species at rehiyon.

Bagaman ang mga hayop na ito ay maaaring maging istorbo sa pamamagitan ng pag-ubos ng mga halaman at pananim sa mga hardin at bukid, ang nakakainis na pag-uugali na ito ay kadalasang mas malaki kaysa sa hilig nitong kumonsumo ng mga insekto at iba pang karaniwang mga peste. Para sa kadahilanang ito, ang bandicoot ay madalas na isang net mabuti sa mga tao sa average.

Bandicoot Predators at Threats

Dahil sa maliit at sukat sa pisikal na kahinaan, ang bandicoot ay isang natural na hayop na biktima para sa katutubong dingoes , ahas , kuwago, at iba pang malalaking ibon. Ang pagpapakilala ng mga dayuhang maninila species tulad ng mga pusa , aso , at mga fox sa paglipas ng mga siglo ay nagbigay ng karagdagang presyon sa mga bilang ng populasyon. Pinaniniwalaan din na direktang kumpetisyon sa kuneho maaaring isang potensyal na banta sa hayop.

Ang pagpasok ng tao ay hindi gaanong mapanganib sa bandicoot. Karamihan sa mga species ay naghihirap mula sa isang pagkawala ng tirahan, partikular sa pagsasaka at industriya. Ang clearance ng mga kagubatan ay hindi lamang nakakagambala sa natural na teritoryo ng hayop, ngunit ginagawang mas mahirap para sa kanila na magtago mula sa mga mandaragit. Habang binago ng mga tao ang ecosystem ng Australia, ang mga bandicoot ay mas malamang na papatayin ng mga sakit na dala ng mga pusa at iba pang mga hayop. Ang mga ito ay din ang mga carrier at vector para sa kanilang sariling mga sakit, na maaari nilang ikalat sa mga tao o mga alagang hayop.

Pag-aanak ng Bandicoot, Mga Sanggol, at habang-buhay

Ang pag-uugali ng reproductive ng bandicoot ay nananatiling isang maliit na isang misteryo. Ang alam natin ay mayroon silang isang partikular na mahabang panahon ng pag-aanak na maaaring mangyari sa iba't ibang oras ng taon, depende sa species. Pinaniniwalaan na ang mga kalalakihan at kung minsan kahit na ang mga babae ay maaaring magkaroon ng maraming kasosyo sa pagsasama sa buong panahon ng pag-aanak. Tinitiyak nito ang isang mataas na rate ng pagpaparami upang kontrahin ang medyo mataas na rate ng dami ng namamatay at kamatayan na madalas na nakatagpo sa mga kabataan.

Ang mga kasosyo ay gugugol lamang ng kaunting oras na magkakasama. Ang lalaki na bandicoot ay karaniwang aalis kaagad pagkatapos ng pagkopya, naiwan ang babae upang itaas ang bata nang mag-isa. Ang isang babaeng bandicoot ay lilikha ng kahit saan sa pagitan ng dalawa at anim na bata nang paisa-isa, kahit na ang isang solong hayop ay maaaring gumawa ng maraming mga litters bawat panahon ng pag-aanak. Ang panahon ng pagbubuntis ay tumatagal ng isang napakaikli 12 hanggang 15 araw bago ipanganak ang mga bata.

Matapos umusbong mula sa sinapupunan, ang mga batang bandicoot, na kilala bilang joeys, ay mananatili sa pouch ng ina para sa susunod na buwan o dalawa. Sa oras na ito, ang mga joey ay hubad at hindi naunlad at sumusukat lamang ng halos kalahating pulgada ang laki habang nagpapakain sa gatas ng ina. Matapos iwanan ang supot, ang mga batang joey ay magpapatuloy na manatili sa pugad ng ina hanggang sa handa silang mabuhay at mag-forage nang mag-isa.

Ang tipikal na bandicoot ay maaabot ang sekswal na kapanahunan sa loob ng unang lima o anim na buwan ng buhay nito. Gayunpaman, kumpara sa maraming iba pang mga mammal, ang habang-buhay ng bandicoot ay medyo maikli. Ito ay kilala na mabuhay lamang ng dalawa o tatlong taon sa ligaw.

Populasyon ng Bandicoot

Ang katayuan sa pag-iingat ng bandicoot ay magkakaiba-iba sa pagitan ng mga species. Ang long-nosed bandicoot, na sumasakop sa silangang baybayin ng Australia, ay kasalukuyang nakalista bilang hindi gaanong pag-aalala sa pamamagitan ng IUCN Red List . Gayunpaman, maraming iba pang mga species ay malapit nang banta o nanganganib . Kasalukuyang hindi alam kung ilan ang natitira sa mundo, ngunit pinaniniwalaan na ang karamihan ay nasa pangmatagalang pagtanggi sa karamihan ng natural range. Ang genus ng mga bandicoot na may paa ng baboy, na may partikular na mahaba at manipis na mga binti, ay nagpunta patay na noong ika-20 siglo. Ang silangang barred bandicoot ay tuluyan nang napuo sa mainland Australia at ngayon ay naninirahan lamang sa Tasmania.

Nagsisikap ang mga konserbasyonista na mabuo ang mga endangered bandicoot sa pagkabihag at muling ipakilala ang mga ito sa mga lugar na walang mandaragit sa ligaw. Ngunit upang maitaguyod ang pangmatagalang malusog na populasyon, kakailanganin din ng mga conservationist na ibalik ang mga siksik na dahon at alisin ang mga fox at rabbits mula sa ecosystem. Sa madaling salita, ang tanawin ng Australia ay kakailanganin na magmukhang mas katulad ng estado nitong pre-kolonyal.

Tingnan ang lahat ng 74 mga hayop na nagsisimula sa B

Kagiliw-Giliw Na Mga Artikulo